Gwiaździsta rezydencja

Obiekt powstał w latach 1627–1644, pobudowany przez wojewodę Krzysztofa Ossolińskiego, finalnie nigdy nie został w pełni ukończony. Styl włoski w obszernej i monumentalnym zamku, miał być stylem przewodnim panującym w pięcioramiennym niemal warownym obiekcie.

Historia autorstwa projektu pałacu i jego kształtu pozostaje wciąż nie do końca poznana. Jest to powodem do narastania wokół niego legend. Jedną z nich jest opowieść o zastosowaniu w pałacu symboliki liczb nawiązującej do kalendarza: okien miał tyle, ile dni w roku, pokoi tyle, ile tygodni; sal wielkich tyle, ile miesięcy, a cztery narożne jego baszty odpowiadały liczbie kwartałów. Brak zachowanych planów budowy oraz sztychów sprzed przebudowy w XVIII wieku uniemożliwia dziś faktyczne odtworzenie wizerunku zamku z połowy XVII wieku.

Właściciel nie zdołał się nim nacieszyć, zmarł w rok po ukończeniu budowy, pozostawiając po sobie zadłużony majątek, który od tego momentu wędrował z rąk do rąk, początkowo do syna byłego właściciela, ten jednak niedługo po odziedziczeniu spadku zginał w bitwie pod Zborowem (1649 r.), następnie brat pierwszego właściciela, a kolejno jego córka. W czasie potopu szwedzkiego obiekt został zajęty przez Szwedów, następnie właścicielami był ród Kalinowskich do 1701 r, by przez kolejne 18 lat stać opustoszałym. Od 1720 znowu licznie zmieniał właścicieli by w 1787 roku gościć króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, co było tylko krótkim epizodem w kolejnych zmianach właścicieli dóbr. Po II wojnie światowej zamek przejął Skarb Państwa.

Obecnie pałac ma status trwałej ruiny. W dawnej klasyfikacji zabytków był zaliczony do klasy zerowej.

Fot. Anna Straszyńska i Włodzimierz Datkowski

Krzyż symbolem wiary i polityki wojewody, topór herbem rodu właścicieli. Oba te symbole są umieszczone na bramie wjazdowej do pałacu.