Klasztorny folwark

Historia miejscowości sięga XII wieku, kiedy to Bolesław Wysoki przekazał ziemie zakonowi cystersów z Lubiąża. Tu na początku XIII wieku Henryk Brodaty ufundował cystersom pierwszą grangię, która w czasie husyckich wojen w XV wieku spłonęła wraz z całą osadą. Odbudowana została dopiero na w XVII wieku. Tylko czym właściwie jest grangia? Grangia to nic innego jak folwark klasztorny, będący ośrodkiem gospodarczego życia cystersów, którzy utrzymywali się głównie z rent (naturalnych i pieniężnych) pobieranych od chłopów. W drugiej połowie XVIII wieku miejscowość zyskała na znaczeniu otrzymując status gminy. W późniejszych latach, losy klasztornego majątku stają się zawiłe, zniszczenia w wyniku wojen napoleońskich są również tu odczuwalne. Następnie upaństwowienie, zmiany właścicieli, licytacja, kolejny i kolejny właściciel. Jednym z ostatnich właścicieli była Maria Luiza Paulina Hohenzollern – Hechigen, której rodzina pozostawała w posiadaniu majątku do 1945 roku. II wojna światowo ponownie zniszczyła zabudowania grangii, które dziś można oglądać w postaci zabezpieczonej ruiny.

Fot. Anna Straszyńska

Fot. Anna Szwałkiewicz