Praskie zakamarki

Rogatka Terespolska

Najmniej znaną z praskich rogatek jest Rogatka Terespolska – niewielki ceglany budynek ukryty przy wybrukowanym, ślepym obecnie początku ulicy Księżnej Anny. Wciśnięty między tory kolejowe i blaszane hale jest mało znany i niemal zapomniany, jednak nie zawsze tak było.

11 Listopada 68

Na końcu ulicy 11 listopada, utworzonej około roku 1875 jako drogi rozgraniczającej tereny wojskowe i cywilne wznosi się niewielki budynek. Do roku 1918 nosił adres Śliwicka 32, zaś posesję oznaczono numerem hipotecznym 1213. Budyneczek mieścił Rogatkę Bródnowską – wybudowana w pierwszej kolejności wraz z tzw. Rogatką Stalową, zlokalizowaną na końcu ulicy Stalowej, w miejscu jej przecięcia się z Koleją Nadwiślańską. Oba te pawilony wzniesiono w pierwszej kolejności po zmianie granic miasta z dniem

Brechta 16

Dzisiaj budynek przy Bertolda Brechta 16. Choć wygląda całkiem współcześnie, ma długą i interesującą historię. Sama ulica Brechta powstała jako jedna z wewnętrznych alej na terenie wojskowym, zajętym przez Zarząd Wojskowy Okręgu Warszawskiego w roku 1875. Ogromny teren mieścił rozliczne instytucje rosyjskiego wojska, koszary kilku różnych formacji, składnice intendentury itp. Naturalnym elementem tak wielkiego zespołu były konie; wszak ich służba w wojsku była wówczas oczywistością. Z myślą o nich wybudowano na terenie

Mińska 46

Dzisiaj Mińska 46/nr hip 803. Wraz z rozwojem Warszawy nieuchronnie postępował rozwój jej infrastruktury energetycznej ­zasilania potrzebowały przedmieścia, przeżywające po włączeniu w granice miasta bujny rozwój. Początkowo w mieście funkcjonowało osiem podstacji rozdzielczych 5kV/125V; z czasem przestało to jednak wystarczać. W końcu lat dwudziestych podjęto decyzję o budowie trzech kolejnych mocniejszych rozdzielni ­ 15kV/5kV.

Stolarska 9

Ksawery Konopacki, który parcelował Nową Pragę miał „sąsiada” ­ Markowicza, również właściciela sporego areału, który na swych terenach przeprowadził kilka ulic. Całkowicie jego osobę pomija Michał Pilich w książeczce „Ulice Nowej Pragi”. Po zajęciu w roku 1875 części Nowej Pragi przez Zarząd Wojskowy Okręgu Warszawskiego zlikwidowano dawną ulicę Grodzką, wytyczając jej przedłużenie (obecna ulica Letnia) do nowej wówczas ulicy Górnej (obecnie Szwedzkiej). Grodzka otrzymała po stronie północnej dwie

Ząbkowska 7

Posesja przy Ząbkowskiej 7/nr. hip. 204 ma długą i barwną historię. Już w roku 1821 istniał na niej dom Grzegorza Murawskiego oraz tylna oficyna poprzeczna i pomocnicze zabudowania ulokowane wzdłuż wschodniej granicy działki.Przed połową XIX stulecia posesja przeszła w posiadanie Emanuela Kabatnika, syna praskiego rzeźnika Feliksa Kabatnika, zamieszkującego na posesji Targowa nr. hip. 151, obecnie Targowa 62. Kabatnik posesję sprzedał po upływie niespełna dekady; już w końcu lat pięćdziesiątych należała do Abrahama

11 Listopada 66

Jeszcze w roku 1918 posesja przy Śliwickiej 30 nr hip. 23 A, należała do Stanisława Kowalskiego; była wówczas zabudowana parterowym domem drewnianym, wzniesionym jeszcze w XIX wieku. W roku 1909 jego właścicielem był Jan Kowalski, wcześniej – niejaki Wojciechowski i to on zapewne pobudował ów dom.